poniedziałek, 10 października 2016

Bo tak trzeba...


Kładę dłoń na pierś.
Serce wciąż bije, krew w żyłach płynie.
Żyję. 
Wciąż żyję.

Jestem,
chociaż nie wiem czy być tak naprawdę chcę.
Nie mogę sobie znaleźć miejsca.
Nie wiem co robić, miotam się.

Inni mają plany i realizują je.
Inni mają marzenia i idą w ich stronę, 
wyciągają ku nim ręce, łapią je.
A ja żyję... bo trzeba żyć.

Skończyłam szkoły.
Zdałam maturę.
Dalej się edukuję.
Bo tak trzeba.

Szkoła potem praca.
Praca potem... no właśnie? Co potem?
Zapierdalanie jak robol, 
tylko po to by zaraz te pieniądze komuś oddać.

Za uporządkowany ruch ładunków elektrycznych.
Za tlenek wodoru.
Za ciepło.
Za zimno.
Za dzień w nocy.
Za noc w dzień.
Za płynną tkankę łączną w naczyniach krwionośnych
Za życie.
Za śmierć.
Za piach, glinę, 
zbitą zmarzniętą ziemię, 
w którą zostanie wciśnięte nasze truchło.
A im bliżej emerytury tym lepiej.

Trzeba żyć.
TRZEBA KURWA ŻYĆ.

Życie to dar, życie to cud.
Życie to prezent, chociaż nie zawsze chciany.
Prezent od XX i XY.
Dar od istoty, który większość nieświadomie
szuka oczami na nieboskłonie.
Wznosi śmiertelne swe oczy.
Rzadziej serca.

Tak, tak.
Wiem.
Tak trzeba.
Urodzić się.
Żyć.
Umierać.

Wszyscy tak chętnie zabierają się do przyklejania etykietek.
Do znakowania bydła.
Mało kto chce przyłożyć rozżarzone żelastwo do samego siebie.

KOBIETA | MĘŻCZYZNA
HETERO | HOMO | BI 
MATKA | CÓRKA | SIOSTRA
OJCIEC | SYN | BRAT
PRACUJE | NIE PRACUJE
1400 | 3500 | 10000
WTAPIA SIĘ W TŁUM | WYRÓŻNIA SIĘ
NORMALNY | DZIWNY
CHORY | ZDROWY
DWIE RĘCE | JEDNA RĘKA | JEDNA NOGA
Z KULAMI | MA WÓZKU
WIERZĄCY | FANATYK | ATEISTA
DOBRY | ZŁY

Mam swój mały dołek, 
który sama wydrapałam.
Mam swój mały dołek,
do którego spadają moje łzy.

Choć nie wszystkie.

Nie chcę się narzucać.
Nikomu.
Niczemu.

Milczę.
Jestem więźniem swojego milczenia.
Z wyboru.
Więźniem w klatce z myśli, uczuć, niewypowiedzianych słów.

Zostanę tu,
bo nie chcę się narzucać.
Zostanę tu,
z wyboru.

Dam sobie radę sama.
Nie dam.
Nie chcesz litości.
Ani w słowach, ani w spojrzeniu.
Nie chcesz.
Chcesz.
GARDZISZ TYM!


NIE WIEM.

25 komentarzy:

  1. O rany , jaki masz prześliczny nagłówek .
    Świetny post
    http://mylifeiswonderful9.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mój post jest tak świetny jak palce włożone do kwasu solnego. Polecam

      Usuń
  2. masz talent, naprawdę super napisane, więcej takich postów! <3
    pozdrawiam serdecznie:)

    http://justbasicstyle.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Talent?
      Raczej nie...
      Po prostu moje schizy nocne zapisane na kawałku pogniecionej kartki i rano przepisane na kompa... ale dzięki ;-;

      Usuń
  3. No proszę, jaka liryka awangardowa jest tutaj serwowana :P

    Uporządkowany ruch ładunków elektrycznych jest WSZYSTKIM!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Powiedziałabym że bardziej serwowane jest tu "popierdolenie nocne z dodatkiem gorącego kakao i cynamonu"

      Usuń
    2. Na drugi raz polej się gorącym kakao, ale takim wiesz, wrzątkiem, to może spłodzisz coś jeszcze "prawdziwszego" i "głębszego" XD

      Usuń
  4. To, co napisałaś przemawia do tej części mnie, która nie może spać przez takie nieuporządkowane myśli.

    Bo w dzień jest dobrze, wtedy jest sens i nogi rwą się do przodu.
    Właśnie w nocy zaczynam się wahać.

    OdpowiedzUsuń
  5. Piękny nagłówek, przykuwa uwagę :D Nie wierzę, że sama to napisałaś, ja bym nigdy czegoś takiego nie napisała :) Naprawdę masz talent, zazdroszczę ;)

    Pozdrawiam i zapraszam do mnie! unrealizable

    OdpowiedzUsuń
  6. Podziwiam. Naprawdę, ciężko jest słowami oddać to, dlaczego w środku bywa nam... zimno. A tobie się to udało. Pięknie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Serio? O.o
      Mogę być z siebie dumna? Czy coś? ^u^

      Usuń
  7. Nigdy w życiu nie dałabym rady opisać tego tak pięknie. Pomimo pesymizmu, bardzo dobrze napisane.
    Pozdrawiam RONN

    OdpowiedzUsuń
  8. Pisałam Ci już, że uwielbiam Twojego bloga? Nie tylko za piękną szatę graficzną (<3), ale także za Twój styl pisania!

    pospolitaola.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  9. Wow :O. Niezłe! Powinnaś założyć własny tomik poezji!
    Mój blog 👩

    OdpowiedzUsuń
  10. Zahaczyłaś o typ wierszy które ja po prostu uwielbiam. Szczere do bólu. Proste a jednocześnie trudne, naprawdę podoba mi się.
    Co do tematu wiersza...trzeba żyć. Tutaj oczywiście masz racje!
    Życia nie można zmarnować i warto chodzić tymi wytyczonymi ścieżkami (szkoła, studia, praca), dają one możliwość zyskania wielu wspomnień i satysfakcji ;)
    Pozdrawiam i obserwuje!!!
    Super blog

    jak chcesz możesz wejść na mój :)
    krokpokrokugradiam.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Życia nie można zmarnować... ups XD
      [ Marnowanie życia in progress ] 70%

      Usuń
  11. bardzo mi się podoba to co napisałaś. coś innego niż kolejny blog w typie "siema co Was". super! obserwuję:)

    OdpowiedzUsuń
  12. Piękny post. Widzę tu zagubioną duszyczkę,tak bardzo utożsamiam się z tym wszystkim.

    zapraszam do mnie :)


    http://tuniemanieba.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  13. Dziękuję,że opisałas mój mętlik.

    OdpowiedzUsuń
  14. Ale świetnie napisane :o po prostu masz talent

    wirtualniewalniety.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń

♥ Ile od siebie dajesz, tyle dostaniesz ฅ/ᐠ。ᆽ。ᐟ \ ♥

( ͡° ʖ̯ ͡°) - skopiuj w razie potrzeby!
( ͡° ͜ʖ ͡°) - skopiuj w razie potrzeby!